Şirket geliştirenler riski dağıtıyor

Yeni girişimciler şirketleri üçer-beşer geliştiriyor.

Şirket geliştirenler riski dağıtıyor
Yeni girişimciler şirketleri üçer-beşer geliştiriyor. sirketyoneticiSilikon Vadisi'nin tecrübeli yöneticilerinden Ron Palmeri, şirket geliştirmedeki başarısını (ve sermayesini) hâlihazırda faal şirket ve girişim fonlarına yönlendiren bir profesyoneller grubunun üyesi. Fakat giderek büyüyen bu grubun farkı, birçok kuruluşla aynı anda çalışması. Daha önce teknoloji haber sitesi CNET'in kurucusu Halsey Minor'la Minor Ventures bünyesinde çalışmış olan Palmeri, "Aramızda birçok kişi, şirket kurup büyütmeyi iyi biliyor" diyor. Minor Ventures bu yöntemle GrandCentral, Google Voice ve bir yazılım firması olan OpenDNS gibi şirketleri geliştirmişti. Sonra Palmeri 2010'da OpenDNS'ten Allison Rhodes Messner ile birlikte kendi şirketleri MkII Ventures'u kurdu. Ve şirket şu an dört fikir üstünde birden çalışıyor. Gerçi (sık sık paralel girişimcilik olarak tanımlanan) bu yaklaşım tamamen yeni sayılmaz. İnternet patlamasının yaşandığı yıllarda CMGI adındaki holding çökmeden önce 40 milyar dolarlık bir piyasa değerine ulaşmıştı. Fakat yeni olan, servetini tek bir işletmeye yatırmayan girişimci ve yatırımcıların sayısı. California'da bir geliştirici platformu olan Science'tan Michael Jones, "Risk girişimciliği keşif yapmamıza değil, ancak kabul veya reddetmemize izin verir" diyor. Jones, Peter Pham'la birlikte Science'ı 2011'de, 10 milyon dolarlık bir risk sermayesi desteğiyle kurmuştu. Onlar gibi girişimci-mucitlerin çoğu, şirket yaratmak konusunda güçlü bireysel motivasyonları olan insanlar. Girişimciler, fikirlerini finanse etmek için çoğu zaman kendi çevre ve ceplerini kullanıyor. PayPal'in kurucu ortağı ve eski teknoloji şefi Max Levchin'in sözleriyle, "Benim hobim yok. Tek yaptığım şey bu". Onun bu modeli ilk kez uyguladığı MRL Ventures, mobil reyting platformu Yelp'in kurulmasına yardım etmiş ve Slide'ı (Google'un rivayete göre 182 milyon dolara satın aldığı, sonra da kapattığı kişisel medya paylaşım hizmeti) yaratmıştı. "Hard, Valuable, Fun" ya da HVF adlı yeni projesiyse daha uzun vadeli bazı büyük fikirlere odaklanacak. Şirket geliştiricileri, genç teknoloji şirketlerinin yaşam döngüsünde eksik olan bir halkayı tamamladıklarını ve bu konuda planlamacılardan (incubator) daha etkili olduklarını aktarıyor. Google'un eski ürün yönetimi direktörü Hunter Walk, "İlk aşamalarda ihtiyaç duyulan şey genelde sadece ek sermaye değil, tüm dikkatlerini bu şirketlere verebilen operasyonel tecrübe sahibi insanlardır" diyor. Bir fikir güç kazandıktan sonra geliştiriciler bir yandan kaynak için risk sermaye firmalarına yöneliyor, bir yandan da her takıma yavaş yavaş daha büyük bir özerklik veriyor. Palmeri bunu, "çocuk yetiştirmek gibi" diye nitelendiriyor. "Sonunda bir noktaya geliyor ve artık kendi alanlarını istiyorlar" diyor. Bu yaklaşım daha küçük bir ölçekte de olsa, Apple ve Google gibi büyük firmaların ürün gelişimini andırıyor. 2008 başında New York'ta kurulan Betaworks'un İcra Başkanı John Borthwick, "Girişimcilik döngüsü oldukça yavaş olabildiği için neden aynı anda birkaç fikir üstünde çalışmayalım?" diye soruyor. Şirket geliştiricilerinin büyüttüğü fikirlere büyük risk sermaye firmalarından yatırım gelmesine rağmen yönteme şüpheyle yaklaşanlar da var. Benchmark Capital'ın eski genel ortaklarından olan, halen online mali danışmanlık firması Wealthfront'un icra başkanlığını yapan ve Stanford İşletme Yüksek Okulu'nda ders veren Andy Rachleff'in sözleriyle, "Yenilik üretmek çok zor bir şeydir". Paralel girişimciliği savunanlarsa bu yöntemin başarı şansını artırdığını söylüyor. Risk ortaklarının şirket geliştiricilerini "dev bir sigorta poliçesi" olarak görebileceklerini belirten Jones, "Portföyümüzdeki şirketlerden biri sorun yaşarsa hemen müdahale edip işleri yoluna koyabiliyoruz" diyor. THE NEW YORK TIMES