'Ayak oyunu' mu 'beyin oyunu' mu?

2008 Avrupa Kupası öncesindeki değerlendirmelerimde futbolun sadece bir beden oyunu olmadığını defalarca anlattım. Turnuva öncesinde futbol yazarları Fatih Terim başta olmak üzere bütün takımı kıyasıya eleştirdiler. Herkes en iyi milli takım ortaya çıksın diye uğraştı. Ancak nedendir bilinmez bu eleştiriler bir zaman sonra Fatih Terim'le spor yazarlarını karşı karşıya getirdi. Bir taraf “bak bizim dediklerimizi kale almazsan çok kötü olursun, başarısız olursun, hiçbir takım seni kabul etmez, işin biter” gibi tehditvari eleştirilerde bulunurken, bir taraf da “ben işimi bilirim, en sonunda kimin haklı olduğunu göreceksiniz, kimse benim işime karışmasın” gibi bir tutum sergiledi. Sonuçta olay bir milli takım meselesinden çıktı, Fatih Terim-basın çatışmasına dönüştü. Hâlbuki yola çıkarken arzu edilen en iyi takımın çıkarılmasına katkıda bulunmaktı.

 

'Ayak oyunu' mu 'beyin oyunu' mu?Millet olarak duygularımızı hatta dürtülerimizi ön planda tutmaya meyilli olduğumuz bir gerçek. Maksadımız üzüm yemekken kendimizi kaybedip bağcıyı dövmeye başlıyoruz. Olayları kişiselleştirme ve dürtüselleştirme eğilimimiz var. Futbol yazarları “ Fatih hocam, takımda şu şu eksiklikleri görüyoruz, bunlara dikkat edersen daha başarılı olabileceğimize inanıyoruz” gibi bir mesaj verselerdi, Fatih hoca da: “teşekkürler, bu uyarıları mutlaka değerlendireceğim” şeklinde bir açıklamada bulunsaydı durum çok daha farklı olabilirdi. Ama olmadı ve arzu etmediğimiz bir havada turnuvaya katıldık.

Fatih Terim başta olmak üzere bütün takımın üzerinde bu havanın yarattığı gerginlik ve başaramama korkusu hâkimdi. Nitekim ilk maçta bunu bariz bir şekilde hissettik. Sanki dünya üçüncülüğü almış takım biz değilmişiz, sanki böyle bir deneyimi ilk defa yaşıyormuşuz, sanki Avrupa'da top koşturan değerli futbolculara sahip değilmişiz ve sanki dünya çapında tanınmış bir teknik direktörümüz yokmuş gibi ürkek, korkak ve çaylak bir oyun tarzıyla Portekiz'e yenildik. Bu ikinci maçın yükünü daha da ağırlaştırdı. Fatih Terim'in İsviçre maçındaki hele hele yağmur yağdığında ve golü yediğimizdeki yüz ifadesini hiç unutamam. Adeta “Allah'ım sen de beni yalnız bırakırsan yapacak bir şeyim kalmaz” diye haykırıyordu. “Allah düşmanıma vermesin” dediğimiz anlar vardır ya işte öyle bir andı. Devre arasına bu psikolojiyle girdi Fatih Terim. Herkes “Hadiyin aslanlarım siz neleri başarmadınız ki bunu başaramayasınız, size inanıyorum yeneceksin o İsviçrelileri” şeklinde bir konuşma yaptığını ve bunun sayesinde maçı aldığımızı düşünüyor, ama ben öyle düşünmüyorum. Hislerim beni yanıltmıyorsa kaybedecek bir şeylerinin kalmadığını anlayan hoca gerekli değişiklikleri yaptı ve “Mevla'm görelim neyler, neylerse güzel eyler” düsturuyla sahaya çıktı. İkinci yarıda daha cesur, daha kontrollü ve atak bir oyunla, şansın da yardımıyla, maçı kazandık. Olgunluklar hırsı, ihtirası, kavgayı, kaygıyı söndürür, kişileri değil olguları değerlendirme yetisini kazandırır. Ama maalesef biz Fatih hocada var olduğuna inandığımız bu olgunluğu ancak İsviçre maşının ikinci yarısında hissetmeye başladık. Tam Fatih hoca kendini buldu, artık öfkesine ve hırsına sahip olur derken, Çek maçından bir gün önce bir hesaplaşma tehdidiyle basın demecine şahit olduk. Bu hakikaten gereksizdi. En iyi savunma taarruzdur nevinden bir davranıştı. Belki bazı spor yazarlarını tedirgin etti, ama amacına zerre miktarı katkısı olmadı. Hatta İsviçre maçında elde edilen keyifleri birazcık kaçırdı da. Nitekim Çek maçının ilk yarısında yine o lanet olası ürkeklik, korkaklık ve tutukluk kendini gösterdi. Çekler hiç ummadıkları bir Türk takımıyla karşılaştılar ve hatta “kesin yeneriz” gibi bir havaya bile girdiler. İkinci yarıda gelen ikinci gol bu inançlarını daha da pekiştirdi. Bizim bile inancımızın kalmadığı bir anda onların böyle düşünmelerini yadırgamamak gerekir. Ancak bunun bir tuzak olduğunu, millilerimizin hızla dibe vurup yüzeye çıkacaklarını, ikinci yarıda oyuna giren futbolcuların takımı şaha kaldıracağını, üç maçlık suskunluğunu bozan Nihat'ın iki gol atacağını ne onlar bilebilirdi ne de biz. İşte böylesine inanılmaz ve böylesine gurur dolu bir galibiyeti millilerimiz bize yaşattı ve sonuçta hem çeyrek final hem de dünyalar bizim oldu.

Bu yaşadığımız tecrübeler futbolun teknik detayları kadar psikolojik detaylarının da önemli olduğunu, futbolun sadece ayakla oynanan bir oyun olmadığını, ayakların aracı olduğunu, oynatanın beyin olduğunu, beyni rahat olmayan, sıkıntılı olan bir futbolcunun gerçek performansını gösteremediğini bir kez daha görmemizi sağladı.

Kıssadan hisse almamız gereken dersleri özetlersek:

  • Eleştiri kültürümüzü geliştirmeliyiz. Kötülerden daha çok iyileri vurgulamanın takımın performansını artırmada daha etkili olduğu bilimsel bir gerçektir.

  • Profesyonellikte kişiselleştirmeye yer yoktur. Karşınızdakiler sizi kişiselleştirmeye sürüklüyor olsa bile siz olgular üzerinden hareket ederek bunu önleyebilirsiniz.

  • İyi bir basın desteğinin olmaması moral-motivasyonu azaltmaz, ama basının kötü tutumu azaltır, hatta maç bile kaybettirir. Basının ve tabi ki Fatih hocanın da bu aşamadan sonra “Ya hayır söylemesi ya da susması” gerekmektedir.

  • Takımımızın ihtiyacı teknik değil psikolojik destektir. Nitekim psikolojik motivasyonun doruk yaptığı anlarda o ana kadar performansı düşük olan futbolcular bile başarılı olmuştur. Mesela Çek maçında Sabri ve Kazım Kazım girdikten sonra moraller yükseldi, o ana kadar hata yapan defans oyuncuları hiç hata yapmamaya başladı.

    Değerli futbol yazarları, saygıdeğer Fatih Hoca ve kıymetli millilerimiz!

    Artık çeyrek finaldeyiz. Sabırlı, huzurlu, anlayışlı, barış içinde, rahat ve cesur olduğumuz müddetçe finali oynamaya hiçbir engelimiz yoktur.

  • KAYNAK: //www.yenisafak.com.tr
    Paylaş:



    İlginizi Çekebilcek Diğer Yazılar
  • Motivasyonunuzu kaybettiğiniz anda hayatınızda bazı değişikliklere ihtiyacınız olabilir. İşte öneriler...
  • Kişinin hayatta en çok endişe duyduğu şeylerin başında sevdiklerinin başına kötü bir şeyin gelmesidir. Bu dönem eğer doğru biçimde geçirilmezse kişiy
  • Prof. Dr. Nevzat Tarhan, aşk su gibidir fazla kaynarsa buharlaşır diyor ve ekliyor: Aşkın formülü H20'dur. Pozitif iletişim kurulamazsa aşk buhar olu
  • Sevdiğini hastalık derecesinde kıskananlar, çevresine kötü koku yaydığına inandığı için suçluluk duyanlar, doktor muayenesine genelde kendi kafasında
  • Çocukluk çağında olduğu gibi erişkin yaşamda da DEHB tedavisinde ilaç kullanımı genellikle etkili ve hızlı cevap oluşturur.
  • Teselli edici sözler kişinin üzüntüsünü azaltmaz, aksine artırır. Önce kişilere üzülme, yani kendilerini ifade hakkı tanımak gerekir.
  • Randevu Al