ÇOCUK KORKULARI

Psikohayat Dergisi

Uzm. Dr. Alper Evrensel anlatıyor:

"Çocuklar, aşırı seslerden, gürültüden, karanlıktan, ani ortaya çıkan görüntülerden, yükseklikten, hayvanlardan, yalnız kalmaktan, anne-babadan uzaklaşmaktan, yabancılardan, sünnet olmaktan korkabilir. Bu korkular çocuğun gelişiminin bir parçası olup normaldir. Dikkat edilmesi gereken şey ise çocuğun yaş düzeyi ile uyumlu ve orantılı olup olmadığıdır.

Bu korkular kendiliğinden oluşabilir. Bazen de anne - babanın uygun olmayan yaklaşımları ile belirginleşebilir. Örneğin; suya girmekten korkan bir çocuğun alışması için denize veya havuza bırakılması çocuğun bir ömür boyu bu alanda korku yaşamasını sağlayabilir. Bu bağlamda korkuların aşılmasında anne-baba tutumlarının çok önemli bir rolü bulunmaktadır. Öncelikle korkuların normal olabileceğini bilerek saygı duymalılar ve eleştirip rencide etmemelidirler. Kesinlikle alay edilmemelidir. Korku ile temasın mümkünse bir süre ertelenmesi yararlı olabilecektir. Sonrasında zaman içinde düşük dozdan başlatarak alışması sağlanmalıdır.

Aşılamayan korkular yetişkinlik yıllarında fobilere dönüşebilir. Bu noktada yaşamı önemli ölçüde kısıtlayabilir.

Korkuları ile alay edilen çocukların ruhsal gelişimi sekteye uğrar. İçe kapanık, tedirgin, güçsüz, pasif çocuk gelişimine sebep olur."