E-bültenimize kayıt olarak güncellemelerden haberdar olabilirsiniz.

KORKULARININ ÜZERİNE GİTMEYİN

KORKULARININ ÜZERİNE GİTMEYİN

Hürriyet

Birçok anne –baba kendi küçüklüklerini unutup, çocuklarının karanlıktan neden korktuklarını, merak eder.

 


Çocukluk dönemi korkuları, çocuğun bulunduğu yaşa ve gelişim dönemine göre değişiklik gösterir.
Bebeklik döneminde çevredeki her şey yeni ve bilinmedik olduğundan bebek için hemen her şey korkutucu olabilir. Yüksek ses, parlak ışık, kapı zili gibi ortamda değişiklik gösteren her şeyden korkması mümkündür. Zaman içerisinde sesleri ve olayları benimseyerek korkuları yok olacak ya da azalacaktır.

2 - 6 YAŞ ARASI KORKULAR BAŞLAR

2-6 yaş arası çocukluk döneminde kendi bedenini, kendi varlığını keşfeden çocuk, nedenini bilmeden kendisine zarar gelebileceği duygusunu yaşar. Karanlıktan, gök gürültüsünden, yabancılardan, aileden uzak kalma ve yalnız bırakılma korkusunu yaşar. Genellikle bu korkulara ailenin eklediği; hırsız, doktor, öcü gibi yeni korkular eklenebilir.

Ailelerin çocuğu kontrol altına alabilmek için başvurduğu’ “Yaramazlık yaparsan seni bırakır giderim’’ ‘’Seni köpeğe veririm’’ “Seni odana kilitlerim’’ gibi anlık bulunan çözümler zaman içerisinde korkuların pekişmesine neden olur. Bu sözleri duyan çocuğun odasına yalnız gitmesi, bir köpeği sevmesi veya ağlamadan doktora gidebilmesini beklemek mümkün değildir.

TEHDİT UNSURU OLUŞTURMAYIN!

Tehlikeli deneyimlerden ders alması, kendisini koruyabilmesi tabii ki çocuğa öğretilmelidir fakat bunlar birer tehdit unsuru olarak değil nedenleri ve sonuçları anlatılarak ifade edilmelidir. Karanlıktan korkan çocuğun üstüne gitmek yerine karanlıkta birlikte oturarak bir şeyin olmadığını yaşatmak, odasında loş
bir ışığı açık bırakarak kendisini güvende hissetmesini sağlamak gerekir.

“Bana ihtiyaç duyduğunda yanında olacağım’’ ifadesi çocuğu rahatlatacaktır ve mutlaka size seslendiğinde o an yanında olmanız, onu korkularından uzaklaştıracak aynı zamanda da size güven duymasını sağlayacaktır. Çocukluk dönemindeki bazı korkular o döneme ait gelişimsel korkular olabilir, ailenin çocuğa olumlu yaklaşımı bu korkuları ortadan kaldıracak, gelişimini tamamladıkça yok olacaktır.