İndigo Özel çocuklar

Dünyaya yeni bir düzen kurmaya gelen “Özel” çocukları uzmanlar anlattı.

İndigo Özel çocuklar

Dünyaya yeni bir düzen kurmaya gelen “Özel” çocukları uzmanlar anlattı.

indigo1Dünyaya yeni bir düzen kurmaya gelen “Özel” çocukları Üsküdar Üniversitesi’nden Dr. Nüket İşiten Yeni Anne Dergisi’nin son sayısında anlattı. Bu çocuklar alışılmışın dışında zekiler, özgüvenleri fazlasıyla yüksek, otoriteye karşı çıkıyorlar, çok canlı ve hareketli olmalarının yanında onların sezgileri de oldukça güçlü. Özellikle bu tip çocukları olan ailelerin de dahil olduğu bazı kişiler bu çocukların düzeni değiştirmeye gelen üstün özelliklere sahip çocuklar olduğuna inanıyor. İNDİGO ÇOCUKLARDA AİLE TUTUMU ÇOK ÖNEMLİ Otistik bozukluk, hiperaktivite, dikkat eksikliği ya da dürtü kontrol sorunları yaşayan kimi çocukların aileleri çocuklarında bu sorunların varlığını kabul etmektense olağandışı bir çocuk sahibi olmayı daha kabul edilebilir buluyor. Böyle düşünen aileler, var olan patolojinin tedavisi üzerine gitmek istemiyor. Çocuk ve Ergen Psikiyatrı Üsküdar Üniversitesi Nöropsikiyatri Hastanesi Dr. Nüket İşiten "İndigo çocuk" tanımının çocuklarında davranış sorunları gösteren bir psikiyatrik hastalığı kabullenmekte zorluk çeken ailelerin sığındığı bir tanımlama olarak ortaya çıktığını belirtiyor. Psikiyatr Dr. Nüket İşiten'e indigo çocukların ve ailelerinin içinde bulunduğu durumu soruyoruz. nuket_isiten

İNDİGO ÇOCUK TANIMI İLE ANLATILMAK İSTENEN NEDİR?

Spiritüel inanışlara göre bunlar düzeni değiştirmeye gelen, üstün özellikleri olan, asil görünümlü, özgüvenleri yüksek, otoriteyle disipline edilemeyen ve sisteme başkaldıran çocuklar. Ancak, bir çocuk karşı gelme özellikleri gösteriyorsa, çocukta biraz da inatçılık ve tutturma takıntıları varsa ebeveyni başta kural koyma olmak üzere çocukla ilgili bazı konularda zorlanır. Bu durumda doktor, psikiyatri ve rehberlik servisi gibi aklına gelen her çözümü dener. Uzun uzun randevu günleri ve tetkikler için beklediği halde kendini iyi hissettirecek bir uygula-bitsin yöntemi bulamaz. Uzmanlar onun yerine günler, aylar belki yıllarca devam edecek olan ilaç ve psikoterapi yöntemleri önerir. Üstelik aynı uzmanlar hem ailede hem de çocukta bir sürü olumsuzluk saptar. Bu ve benzeri eleştirileri kabullenmek ve zahmetli tedavi süreçlerine uyum sağlamak hiç kolay değil tabi. Tanıyı kabul edemeyen ebeveynler kendi içlerinde düşünmeye başlarlar: 'Ne yani şimdi bütün bildiklerim ve yaptıklarım yanlış mıydı? Verdikleri ilaçların ne kadar da çok yan etkisi var! Üstelik sadece çocuğun değil bizim de yapmak zorunda olduğumuz şeyler varmış. Öğretmen de gerek yok demişti. Kullanmazsak ne olur? İşin yoksa şimdi günlerce, aylarca o merkeze git gel. Ne kadar tüketici bir süreç... Hem zaten kesin düzelecek diye garanti de vermediler.' gibi...

Neden ebeveynler çocuktaki sorunları görmezden gelerek basit bir tanımla 'indigo çocuk' demeyi tercih ediyor?

İndigo çocuğunuzun olduğunu kabul etmek sizi birçok sıkıntıdan kurtarır. Onun karşıt olma durumunu ya da ani ve kuralsız davranışlarını sorunlu davranış olarak betimleyip mücadele etmek zor bir süreçtir. Onun yerine böyle bir çocuğu özgüveni yüksek, otoriteyle disipline edilemeyen, sisteme başkaldıran özel bir çocuk olarak kabullenmek daha kolaydır. Doktorların "hiperaktif" ya da "dişlektik" olarak tanımladığı bir durumu; "özel çocuk" olarak benimsemek daha tercih edilir bir yönelimdir. Psikiyatr Dr. Nüket İşiten, bir uzmanın anne-babaya söylediği 'Çocuğunuzun şu yetersizlikleri var, uzun bir süre takip edilmelidir' şeklindeki sözlerin aileler tarafından kolay kabul edilmediğini belirtiyor.

Bu terim ne zamandan beri kullanılıyor?

İndigo çocukların 1970'li yılların sonlarında doğmaya başladıkları iddia ediliyor. Bu durumda ilk "indigolar" yetişkin yaşlarda olmalı. Keşke bu bireylerin yaşam süreçleri ile ilgili geriye dönük izlem araştırmaları yapılmış olsa ve elimizde tedavi edilememiş olmanın onların yaşamlarını nasıl şekillendirdiğini tespit edecek, olumlu ve olumsuz yanlarını gösterecek veriler olsa.

Eğer dikkat eksikliği olan çocukların bir kısmı için bu terim kullanılıyorsa...

Aslında tedavi edilmeyen dikkat eksikliği-hiperaktivite bozukluğu (DEHB) ile ilgili verilere bakmak bize fikir verebilir. Önceki yıllarda DEHB olan bireylerin var olan zihinsel kapasitelerinin gereği olan bir eğitim başarısı gösteremedikleri; bir yandan da "istesem de arkadaşım X kadar başarılı olamam" düşüncesi ile sistemik eğitimden uzaklaştıkları saptanmış.

Tedavi edilmeyen çocuğun okuldan uzaklaşmasını izlemek hangi ebeveyn için kolay olur ki?

Anne babanın çocuğu ile ilgili gelecekten beklentileri ve duygusal yatırımları var. Bunlar kumdan kaleler gibi gözlerinin önünde yıkılıp gider. Bunun izleyicisi olmak tahammül edilebilir bir durum değildir. Böyle bir durumda onun hastalıklı olmasını kabullenmek yerine dünyaya yeni bir düzen getirebilecek "özel" bir insan olduğunu ve bu nedenle sisteme uyum sağlayamadığını düşünmek daha rahatlatıcıdır.

Aileler neden çocuklarında herhangi bir psikolojik sorun olabileceği düşüncesini kabul etmezler?

Eğer çocuğun söz konusu durumuna zihinsel yetersizlikler de eşlik ediyorsa patolojik durumu kabullenmek daha olasıdır. Ancak mental kapasitesi yüksek olup bir yere kadar var olan sorunları bu yönleri ile kapatabilen çocuklarda ailelerin ruhsal bir bozuklukla çocuklarını eşleştirmeleri kolay olmuyor. O zaman da aile denize düşen yılana sarılır misali "başka ne olabilir?" arayışlarına giriyor. Ateş düşürücü/antibiyotik bile verirken ikileme düşüp 'Acaba vermeli miyim?' diyen anne babaların 'fazla da problemi yok aslında' diye değerlendirdiği böyle tablolarda tedaviye yönelik ilaçları gönül rahatlığı ile çocuklarına vermeleri kolay olmuyor. Ancak tedaviden uzaklaşılınca ortaya çıkabilecek kayıplar ailelere iyi anlatılmalı. Bu aileler çocuklarının okul ve öğretmenleriyle sıkı bir işbirliği içine girmeli. Özellikle zihinsel fonksiyonları iyi olan bu çocukları "özel çocuk", "indigo çocuk" etiketlemeleri ile medikal bir tedaviden uzaklaştırmak bu çocukların yararına değildir. Elbette çocuğun ilgi ve beceri alanlarına göre yetenekli olduğu konularda ilerlemesine izin verilmeli. Bu, her anne babanın ve eğiticinin önceliği olmalıdır. Ancak bu çocukları "akıllı, çok zeki ve yetenekli çocuk, mutlaka üstesinden gelebilir" diyerek tıbbı destekten yoksun bırakmak, gelecekte hak ettikleri yerlere gelmelerine engel olabilir.

İNDİGO ÇOCUKLAR;

- Asalet duygusu taşır. Kendinde orada olmayı hak ettiği hissini taşır ve diğer insanların bunu kabul etmemesine anlam veremez. - Kendi kıymetini bilir. Otorite karşısında zorlanır. Topluma uyum sağlamaz. -İşlerini kolay yoldan halletmenin yolunu bulur. - Suçluluk duydurarak disiplin uygulamak onda işe yaramaz. - Toplumun verdiği görevleri yapmaktan sıkılır. - İhtiyaçlarını belirtmekten çekinmez. - Sırada beklemeyi sevmez. Sezgileri güçlüdür. YENİ ANNE DERGİSİ/ARALIK
Paylaş:



İlginizi Çekebilcek Diğer Yazılar
  • Kâbuslar, uyku terörü, uyurgezerlik gibi uyku bozuklukları çocukların bedensel ve ruhsal gelişimlerini olumsuz yönde etkiliyor.
  • Solaklara yapılan baskı, disleksi ve kekemeliğe yol açabilir.
  • Baskıcı anne-babalar dikkat! Çocuğunuzun tüm hayatını olumsuz etkileyebilirsiniz.
  • Psychological Science ‘da yayımlanan yeni bir çalışma; başkalarının zihinsel durumları hakkında akıl yürütebilmeyi öğrenen çocukların bir ödülü kazanm
  • Çocuk için korku, bilinmeyene karşı verdiği duygusal tepkiyi ifade eder. Normal gelişim sürecinde çocukta korkular olması doğaldır. Savunma mekanizmal
  • SMA hastalığı (Gevşek Bebek Sendromu) nedir, nasıl tedavi edilir? Spinal Müsküler Atrofi (SMA), hareket sinir hücrelerinden (motor nöronlardan) kaynak
  • Randevu Al