Mateme zaman yok

İnsanlar suskun,

Mateme zaman yok
Paylaş:

Sesi kısılmış kentlerin.

Kepenkler kapanmış,  esnaf umutsuz.

Çaresizliğin hüznü sızmış caddelere, sokaklara.

Kocaman bir bilinmezlik.

Rutubet kan kokuyor,  

Tarihe tanıklık yapmaktan vazgeçmiş artık  eski kokan dar sokaklar.

Vicdanı kurumuşların kayıtları eski taş duvarlarda, kan mürekkep kalemlerle.

Derken o bildik patlama seslerinden biri duyuluyor ansızın.

Bağrış, çağrış, koşuşturuş.

Şok değil artık, o bildik panik, alışıldık sesler, ambulanslar, sirenler, inlemeler, ağlayıp haykırmalar.

Habere susmuş gazetelerle örtülmüş, anı olmuş canlar.

Ve üç, dört  yaşında bir çocuk,

Gözleri dışarı fırlamış korkudan, ucundan tuttuğu gazete kağıdını çekiştiriyor.

Kağıdın altından taşmış, yerlere yayılmış siyah saçlar.

Anne! Anne! Aneeee!

Şaşkınlık yok kimsede, korkuyla karışık telaş var.

Sessizlik yeniden, hüzün.

Mateme zaman yok ama, bir sonraki felakete hazırlık var yalnızca.

Mateme zaman yok.



Bu yazıya 0 yorum yapıldı.

Cevap yazdığın kullanıcı: