İş yaşamı bizi öldürüyor mu?

ABD'deki Stanford Üniversitesi'nin İşletme Bölümü'nden Profesör Jeffrey Pfeffer, "iş yaşamı insanları öldürüyor" derken mecazi konuşmuyor.

İş yaşamı bizi öldürüyor mu?

İş dünyasının en önemli düşünürlerinden sayılan Pfeffer, geçen yıl yayımlanan "Maaş (Çeki) için Ölmek" (Dying for a Paycheck) isimli kitabında modern çalışma hayatı ve uzun çalışma saatlerinin iş ve aile yaşamı arasında çatışma yarattığı, ekonomik güvensizliğe neden olduğu ve kişinin fiziksel sağlığını ve ruh sağlığını olumsuz etkilediğini söylüyor.

Pfeffer kitapta Japonya'nın başkenti Tokyo'da kalp krizinden ölen 42 yaşındaki Kenji Hamada'yı örnek veriyor. Hamada haftada 75 saat çalışırken ofise gelmek için 2 saate yakın yol gidiyordu. 40 gün üst üste çalıştıktan sonra yaşamını yitiren Hamada'nın vakası, Pfeffer'a göre "insani olmayan" çalışma sisteminin bir yansıması ve bu durum, Japonya ile sınırlı da değil.

Pfeffer'ın araştırmasına göre ABD'de çalışma hayatındakilerin yüzde 61'i stresin onları hasta ettiğini söylerken, yüzde 7'si ise çalışmaya bağlı nedenlerle hastanelik olduğunu söylüyor.

BBC News Mundo'ya konuşan Pfeffer, ABD'de her yıl 120 bin çalışanın işe bağlı stres sonucu öldüğünü, stresin her yıl Amerikalı iş verenlere 300 milyar dolardan fazla maliyeti olduğunu öne sürüyor.

Kitapta çalışma hayatının zehirli bir sistem olduğunu söylüyorsunuz. Modern çalışma hayatının insanları etkilediğine dair kanıtlarınız neler? Sağlığın olumsuz etkilendiğine dair kanıtlar mevcut. Uzun çalışma saatleri, sağlık sigortasının olmaması, küçülmeler ve stres ekonomik olarak güvensizlik duygusuna neden olduğu gibi aile içinde olumsuzluklara ve hastalıklara neden oluyor.

Çalışma giderek insani olmaktan uzaklaştı. Bir yandan işverenler çalışanlarına karşı sorumluluklarını arka plana attı, diğer yandan şirketlerin çalışanlarıyla geçici ve kısa dönemli kontratlar yaptığı sistem iş güvencesizliğine neden oldu.

Bunun sorumlusu kim?

1950'li ve 1960'lı yıllarda yöneticiler çalışanlarının, müşterilerinin ve hissedarlarının çıkarları arasında denge kurmayı gereklilik olarak görürdü. Yatırım bankalarını düşünün: Çalışanlar işten gelip evde kısa bir duş aldıktan sonra kendisini yeniden ofiste buluyor.

Daha çok etkilenen sektörler var mı?

Fabrika çalışanları, pilotlar ve kamyon şoförlerinin çalışabileceği saatler kısıtlı. Ancak pek çok mesleğin hiç saat sınırı yok. Kitapta iş yaşamının 5'inci en büyük ölüm nedeni olduğunu söylüyorsunuz.

Durum daha da kötü olabilir. Bundan işverenler sorumlu olduğu kadar hükümetler de sorumlu ama bu konuda hiçbir şey yapmıyorlar.

BBC TÜRKÇE          



Bu yazıya 0 yorum yapıldı.

Cevap yazdığın kullanıcı: